Mitolojide Suların Tanrıları ve Yer Altı Tanrıları

Mitolojideki Su Tanrıları

POSEIDON, Deniz (Akdeniz) ile Dost Deniz (Karadeniz) ’in efendisi ye yöneticisiydi. Yeraltındaki ırmaklar da onundu.

Titan OKEANOS, dünyayı kuşatan Okeanos adlı ırmağın efendisiydi. Karısı Tethys de’ kendisi gibi bir titandı. O büyük ırmağın nympheleri olan Akeanidler kızları, dünyadaki bütün ırmakların tanrıları da oğullarıydı.

‘Adı Derin Deniz anlamına gelen PONTUS, Toprak Ana ile kendinden çok daha önemli bir %deniz tanrısı olan NEREUS’un oğluydu.

NEREUS’a Deniz’in İhtiyar Adamı denirdi. Hesiodos, onun için, “doğru, haksever, ince” kelimelerini kullanır. Karısı Doris, Okeanos’un kızıydı. NEREIDLER diye anılan elli tane sevimli kızları vardı. Nereidler içinde en önemlileri Akhilleus’un annesi THETIS ile Poseidon’un karısı ARRHITRİTE idi.

TRİTON, Denizin Çalgıcısıjydı. Poseidon ile Amphitrite’nin oğulları olan bu tanrı çalgı olarak büyük bir deniz kabuğunu kullanırdı.

PROTEUS, bazen Poseidon’un oğlu, bazen de adamlarından biri olarak gösterilir. iki özelliği vardı bu tanrının: geleceği söyler, istediği zaman da kılığını değiştirirdi.

NAIADLAR da su nympheleriydı. Derelerde, kaynaklarda, çeşmelerde yaşarlardı.

Sonradan deniz tanrısı olan üç ölümlü vardır ki, üçü de önemsizdir. Adları LEUKOTHEA, PALAEMON, GLAUKOS’dur.

Mitolojideki Yer Altı Tanrıları Hiyerarşisi

Ölüler ülkesini, On İki Büyük Olymposlulardan biri, Ha-des ile karısı Persephone yönetirdi. Hades de denirdi Ölüler ülkesine; İliada’ya göre toprağın altında bulunurdu. Odysseta’da Hades’e Okeanos’un kıyısından, dünyanın ucandan girildiği yazılıdır. Daha sonra gelen şairler de, yeraltına varan yolun başlangıcının çeşitli mağaralarda, derin göllerde olduğunu söylemişlerdir.

İkiye ayrılırdı Hades: Tartaros S ile Erebos. Jttsanlar öldükleri zaman doğruca Erebos’a oradan da daha derindeki Tartaros’a giderlerdi.

Homeros, gölgelerin yaşadığı belirsiz bir yer olarak düşünmüştür yeraltını. Ona göre, hiçbir şey gerçek değildir Hades’de. Vergilius, Hoıüeros gibi düşünmez, ölüler ülkesini ayrıntılarıyla anlatır; bir coğrafyasını çıkarmıştır,: haritasmı çizer. Yeraltına inen yol, önce üzüntü ırmağı Akheron’ün ağlayış ırmağı Kokytos’a karıştığı yere > varır. Orada bekleyen ihtiyar kayıkçı Kharon, ölülerin ruhlarını karşı kıyıya, Tartaros’un giriş kapısının bulunduğu yere geçirir. Kharon, gömülürken dudaklarının üstüne geçiş parası konulan ölüleri kayığına alır yalnız, Tartaros’un kapısı önünde herkesi içeriye bırakan, ama dışarı kimseyi çıkarmayan üç başlı, ejder kuyruklu bir köpek, Kerberos, bekler. Kapıdan girince ölüler, Rhadamanthys, Minos, Aiakos adlı üç yargıcın Önüne çıkarlar; orada kötüler sonsuz acı çekmeye, iyiler de mutluluk içinde yaşamaya, Elysioh kırlarına gönderilir. ”

Akheron ile Kokytos’dan başka üç ırmak daha vardır Hades’de, yeraltım dünyadan ayırırlar: ateş ırmağı Phlegethon, tanrıların adına yemin ettikleri Şytks ve unutuş ırmağı Liethe.

Bir yerlerde de Plüton’un sarayı bulunur; Latin şairi Vergilius, sarayın çok kapılı olduğunu, konuklarla dolup taştığını yazar, o kadar. Başka şairlerin de bu konuda bilgisi yoktur. Sarayın çevresi, soğuk, ıssız, çorak bir ülkedir; garip, soluk çiçekler açar orada.

Yeraltında ERINYSLER (Latincede Furiae) adında üç kız kardeş oturur. Vergilius’a göre, Hades’e, gelen kötüleri cezalandırırlar. Yunan şairleri, Erinyslerin yeryüzüne çıkıp günah işleyenleri kovaladıklarım, suçsuzların öçlerini aldıklarını yazarlar. Adlan, Teisiphone, Megaira ve Allekto’dur.

Bunlardan başka UYKU ile kardeşi ÖLÜM de Hades’de yaşarlar. Düşler, yeraltından yükselip insanlara varır, iki kapıdan geçerler. Kapıların biri boynuzdandır; oradan doğru düşler geçer. Kötü düşlerin geçtiği kapı ise fildişinden yapılmıştır.